FonziesVerhalen

  Als jochie van een jaar of zestien had ik een prachtige jeugd. Voetballen op straat. Elke dag. Mooie vriendengroep. Vriendinnetjes op school. Het leven lachte me toe! Op een dag voetbalde ik met de buurjongens op het veldje achter ons huis. Een meisje keek toe vanaf het klimrek. Het was Anne Marie. Ze woonde een straatje verder. Na het laatste fluitsignaal kwamen we elkaar tegen. Beetje lachen, beetje flauwe kullen, beetje ongemakkelijk, beetje verliefd. Maar Anne Marie was een paar jaartjes jonger. En op die leeftijd paste dat niet in het plaatje.  Toch deed ik het: liefdesbriefje door de brievenbus. Geen reactie.  Teleurgesteld richtte ik me weer op mijn leeftijdsgenoten.  Met wisselend succes. Ik kreeg verkering. En weer.. Trouwde. En nog een keer. De jaren verstreken. Ik werd 63 en belandde met mijn vrouw op het eiland Bonaire.  Sms- bericht: 'Hoi Fons. Misschien wat onverwacht maar dit berichtje is van mij; Anne-Marie. Ik ga volgende w...

  Het is eind december. Het begint te kriebelen. Ik word onrustig.  Die verdomde Staatsloterij probeert me dagelijks te verleiden om een Eindejaarslot te kopen. En dagelijks bedenk ik me dan: 'wat als...?' Fantasieën volgen.  Uiteindelijk zak ik door het ijs. Ik kan de fantasie niet weerstaan en koop toch een Staatslot. Oudejaarsavond. Ik ben het Staatslot al bijna vergeten maar zie het liggen op het kastje bij de voordeur.     'Ff checken schat? Je weet maar nooit. Misschien verdienen we onze vakantie terug.'                                We gaan ervoor zitten. Borrel. Hapje. Inloggen. Lotnummer ingeven. Wachten. Spanning stijgt. Zou het echt zo zijn? Plots het bericht:                                                           ...