FonziesVerhalen

Mijn eerste sigaret. Mijn eerste biertje. Mijn eerste vakantie zonder ouders. Mijn eerste vriendinnetje. Mijn eerste keer… Ze gebeurden stuk voor stuk tijdens mijn middelbare schooltijd. Jaren zeventig. Een prachtige tijd. Onuitwisbaar. We hadden een geweldig leuke vriendengroep. Jongens én meiden. Samen zorgden we ervoor dat je hordes nam die voor jou alleen te hoog waren. Afgelopen maand, ondertussen vijftig jaar later, krijg ik een berichtje: er is een reünie van mijn middelbare school in de maak! De adrenaline schiet direct omhoog. Maar blijkbaar niet alleen bij mij. Onze vriendengroep van toen zoekt meteen contact met elkaar. Er wordt een appgroep gevormd. Als zestigjarige pubers appen we er lustig op los.   Volgende maand gaan we elkaar weer zien. In Leiden. Eerst naar de reünie en daarna gezellig eten in de stad. Maar waar?   Ik besluit het initiatief te nemen en pols de meningen en ideeën. Net als vijftig jaar geleden zitten we al snel o...

  SCHAAPJES TELLEN zijn aan de wandel rondom De Gouden Ham. Een prachtige uitloop van de rivier de Maas. Het weer zit mee. Het is een heerlijke nazomerse dag. Op het water zijn groepen schoolkinderen bezig met hun introductieweek. Zwemmen, kanoën en suppen, ofwel peddelsurfen. We zijn jaloers. Dat hadden wij in onze jonge jaren ook wel zien zitten. Na onze picknick pakken we onze rugzak weer op en vervolgen onze wandeling. Plots klinkt er een schelle kreet: ‘HELP!’ We hebben even geen zicht op het water en wurmen ons daarom tussen de bosjes door richting de plas. Een meisje van een jaar of twaalf zit op haar knieën, ogenschijnlijk hulpeloos, op haar sup. Zwemvest om. Peddel in haar handen. Haar laatste klasgenootje verdwijnt soepel uit haar zicht. ‘Gaat het goed met je?’ roept Cora. Het meisje zegt niets. Schudt van ‘nee’ en krimpt ineen. ‘Wat is er aan de hand?’ ‘Ik kom niet vooruit,’ roept ze ons. Vanaf de kant roepen we haar instructies toe. ‘Eerst li...

    Ik woon direct aan de rivier de Waal. Toen ik er pas woonde, raakte ik onder de indruk van de macht en kracht van het water dat vanuit Zwitserland en Duitsland door ons land richting de Noordzee stroomt. Het was winter. Echt winter! Het vroor extreem. En het water stond hoog. Echt hoog! Bijna acht meter boven NAP. ‘Fons, dit moet je zien! Kom op, we gaan wandelen over de dijk. Spectaculair!’ Mijn vrouw laat me kennismaken met de grilligheid van de Waal.   De uiterwaarden zijn overstroomd tot aan de winterdijk. De rivier is soms wel drie kilometer breed. Het water in de uiterwaarden is bevroren. Schepen vinden met moeite hun weg naar Duitsland of Rotterdam. Maar omdat het water iets is gedaald, zijn de bomen omgeven door paraplu’s van ijs. Zwevend boven de rivier. Sprookjesachtig. Angstaanjagend.   Vorige week kwam mijn vrouw thuis van haar werk. ‘Schat, kom op, we gaan wandelen over de dijk. Dit moet je zien. Spectaculair!’ Tien jaar lat...