BOTERHAM MET JAM.

BOTERHAM MET JAM

 

Zomer 2025. Zonovergoten Tiel.

De terrassen kreunen onder het zomerse succes.

Toch vind ik een schaduwrijk plekje.

Krantje erbij. Klaar voor een momentje voor mezelf.

Ik ging vreemd.

Niet letterlijk natuurlijk.

Maar dit keer liet ik Café De Merckt links liggen, mijn vaste stek, en koos ik voor een terras met meer schaduw.

Naast me zat een echtpaar. Uit de Achterhoek, bleek later. 

Ze genoten zichtbaar. Mooie salade, koel drankje. Helemaal tevreden.

Met een half oor ving ik hun gesprek op.

 

"Heerlijke vegetarische salade, schat."

"Absoluut."

"Weet je waar ik ineens zin in heb?"

"Nou?"

"Een witte boterham met jam. Van Flipje."

"Moet kunnen. We zitten tenslotte in de Hollandse kraamkamer van het fruit."

De serveerster komt vragen of alles naar wens is.

"Nou," zegt de dame, "ik zou graag een witte boterham met jam willen. Van Flipje."

De serveerster hapert.

"Dat staat niet op de kaart… maar ik zal even informeren."

Even later komt ze terug.

"Sorry. Geen jam. Wel chocopasta."

We kijken elkaar aan.

Een blik van Betuwse verbazing.

Misschien een tip voor de Tielse horeca:

Zet die boterham met jam gewoon op de kaart.

En wel direct.