FonziesVerhalen

  WOODSTOCK AAN DE WAAL!   "Gaan jullie nog wat leuks doen dit weekend, pap?" Ik heb mijn dochter aan de lijn.  "We gaan zaterdag naar een festival." "Echt? Wauw! Hoe dan?" reageert ze spontaan en oprecht verrast.    Dit had ze overduidelijk niet verwacht van ons als 60-plussers. Eindelijk hadden wij na drie jaar voornemen ook werkelijk kaartjes gekocht voor het festival "TUSSEN DE DIJKEN".   Op de bewuste zaterdag fietsen wij over de dijk naar ons feestje. Rock & Blues uit de jaren 60 en 70. Voor ons op spuugafstand van huis.    Fietser en wandelaars komen ons tegemoet met heel andere doelen. Maar achter en voor ons leeftijdsgenoten die ons begrepen.  Rock-sound komt ons tegemoet.   Nieuwsgierig naar wat ons te wachten staat stallen we onze fietsen. Ondanks het vroege tijdstip gezellig druk. Biertje drie euro, frisje de helft. En een prachtig publiek als gezelschap.  AC/DC , de lokale versie welteverstaa...

BOTERHAM MET JAM   Zomer 2025. Zonovergoten Tiel. De terrassen kreunen onder het zomerse succes. Toch vind ik een schaduwrijk plekje. Krantje erbij. Klaar voor een momentje voor mezelf. Ik ging vreemd. Niet letterlijk natuurlijk. Maar dit keer liet ik Café De Merckt links liggen, mijn vaste stek, en koos ik voor een terras met meer schaduw. Naast me zat een echtpaar. Uit de Achterhoek, bleek later.  Ze genoten zichtbaar. Mooie salade, koel drankje. Helemaal tevreden. Met een half oor ving ik hun gesprek op.   "Heerlijke vegetarische salade, schat." "Absoluut." "Weet je waar ik ineens zin in heb?" "Nou?" "Een witte boterham met jam. Van Flipje." "Moet kunnen. We zitten tenslotte in de Hollandse kraamkamer van het fruit." De serveerster komt vragen of alles naar wens is. "Nou," zegt de dame, "ik zou graag een witte boterham met jam willen. Van Flipje." De serveerster ha...

POSTGEWELDIG WONEN Van brievenbus naar perenjam Ik woon in een postkantoor. Geen loketten, geen zuchtende klanten, geen lullige kerstzegels meer. Die tijd is voorbij. Dit is het Oude Postkantoor van Tiel. Herboren. Tot een woonplek vol karakter, midden in het centrum, op spuugafstand van de bakker, de slager en mijn favoriete terras (met uitzicht op de levendigheid van de stad en het leven zelf). Ons complex heeft een gemeenschappelijke tuin. Niet zo’n aangeharkt gemeentegazon, maar een plek waar het leeft. Waar ouderen keuvelen, buren bijpraten, en peren rijpen aan echte bomen. Ja, we hebben perenbomen. En ja, mijn lief en ik zijn de zelfbenoemde vader en moeder van de tuin. We geven water, wieden hier en daar, en knikken vriendelijk naar iedereen die zich welkom wil voelen. Onze bewonersgroep is een mooie mix van 30-plussers. Diverse types, eigen karakters, maar met één ding gemeen: we zorgen een beetje voor elkaar. Soms met een praatje, soms met een pan soep. Geen verplichting. Gewo...