TALENT

 

Vandaag zit alles mee. Het weer is verrassend mooi. Mijn zwemlessen verlopen soepel. En ik ontmoet een mooi verhaal...

In mijn stamcafé De Merckt is een kunstenares bezig met het aanbrengen van een muurschildering. Ik ben onder de indruk. Mijn krant leidt het onderspit en ik volg alleen nog maar de penseelstreken van Natascha. Zo heet ze. Bierglazen met schuimend bier krijgen steeds meer vorm op de muur.

Even later raken we in gesprek. Ze schuift aan en vertelt over haar werk, haar leven en haar vader. Hij had een talent. Renoveerde monumentale gevels. Als jonge dame raakte ze elke keer weer onder de indruk als ze hem bezocht op zijn klus. Ging op in zijn werk. In zijn talent. Vergat dan alles. Vergat dat hij een klote jeugd heeft gehad. Als kind in een niet te benijden gezinssituatie. Bespot, vernederd en geslagen.

“Hij werkt niet meer. Wandelt als zeventiger dagelijks door de duinen. Vergeet dan alles.”

"Weet je wat hij deze week nog tegen me zei?"

Ik kijk haar verwachtingsvol aan.

"Lieve schat, wat er ook gebeurt, Eén ding kunnen ze nóóit van je afnemen. Je talent."

Ze neemt een laatste slok van haar colaatje, pakt haar penseel weer op en verdwijnt in haar talent.