TAALLESSEN

 

 

Mijn vrouw heeft een groot deel van haar jeugd in Zuid-Afrika doorgebracht. Haar ouders waren rasechte en toonaangevende groentekwekers uit Nieuwerkerk aan den IJssel. Tomaten en sla uit hun kassen vonden hun weg naar de markt.

Elke zomervakantie lieten ze Nederland voor wat het was en vertrokken ze naar Zuid-Afrika. Naar bevriende kwekers. Ze deelden kennis en innovaties, leerden de taal en hadden prachtige tijden samen. Cora ging altijd mee. Ze sloot vriendschappen voor het leven en leerde natuurlijk ook de taal.

 

Twee jaar geleden besloten wij samen naar Zuid-Afrika te gaan. Ik maakte kennis met haar oude vriendschappen en probeerde ook de taal onder de knie te krijgen.

Een beetje…

Dit jaar kwam haar vriendin met haar dochter naar Nederland. Bij ons in huis natuurlijk. De vrolijk klinkende Zuid-Afrikaanse taal vulde onze woonkamer.

‘Is er een hysbak in jullie appartementencomplex?’

Ze bedoelde een lift.

Een telefoon opladen doe je in een muurprop. Een stopcontact dus.

Bij het ontbijt stond er grondboontjieboter op tafel. Pindakaas.

En bij het avondeten, nasi met saté, hadden we een potje sambal op tafel gezet.

‘Dat is brandbeksous.’

We gierden het uit van het lachen.

De dagen verstreken en ondertussen gingen ook onze huishoudelijke taken gewoon door. De was werd gedaan. Cora legde de gedroogde was op tafel om op te vouwen. Onze Zuid-Afrikaanse gasten hielpen een handje mee.

T-shirts, handdoeken, sokken en broeken.

Alles werd benoemd.

Uiteindelijk bleven er nog twee onderbroekjes over.

Liever gezegd: strings.

Of, in het Zuid-Afrikaans:

amperbroekies.