LAAG WATER

 

 

Ik woon direct aan de rivier de Waal. Toen ik er pas woonde, raakte ik onder de indruk van de macht en kracht van het water dat vanuit Zwitserland en Duitsland door ons land richting de Noordzee stroomt.

Het was winter. Echt winter! Het vroor extreem. En het water stond hoog. Echt hoog! Bijna acht meter boven NAP.

‘Fons, dit moet je zien! Kom op, we gaan wandelen over de dijk. Spectaculair!’

Mijn vrouw laat me kennismaken met de grilligheid van de Waal.

 

De uiterwaarden zijn overstroomd tot aan de winterdijk. De rivier is soms wel drie kilometer breed. Het water in de uiterwaarden is bevroren. Schepen vinden met moeite hun weg naar Duitsland of Rotterdam.

Maar omdat het water iets is gedaald, zijn de bomen omgeven door paraplu’s van ijs. Zwevend boven de rivier.

Sprookjesachtig. Angstaanjagend.

 

Vorige week kwam mijn vrouw thuis van haar werk.

‘Schat, kom op, we gaan wandelen over de dijk. Dit moet je zien. Spectaculair!’

Tien jaar later was het mijn beurt om haar de Waal te laten zien.

Het is zomer. Bloedheet. Al weken geen regen. De veerpont waar ik vrijwilligerswerk doe, is gestremd. Laagwater. Extreem laag. Nog maar 150 centimeter boven NAP. Nog nooit gebeurd.

De uiterwaarden liggen droog. De rivier heeft plotseling uitgestrekte stranden. De bomen kleuren herfstachtig rood. Schepen passeren elkaar met moeite.

Misschien sprookjesachtig, maar opnieuw angstaanjagend.

 

Een week later slaat het weer om.

Het regent. Extreem. Ook in Duitsland.

Plots piept mijn mobiel.

Een bericht van Stichting Uiterwaarde:

‘Met ingang van zondag gooien we de trossen weer los. We kunnen weer varen!’

 

Hoe grillig is de rivier de Waal?