GEKKE KOEIEN & GOEDE DADEN.
In de jaren ’80 van de vorige eeuw ,ik ben inmiddels ook de jongste niet
meer, woonde, werkte én at ik een jaar lang in Londen. De Engelse keuken staat
weliswaar niet bekend als spectaculair, maar dat weerhield mij er destijds niet
van om volop te genieten van stews, steaks en beefburgers.
Na dit overzeese avontuur ging mijn leven in Nederland rustig verder.
Inmiddels zijn we beland in de jaren ’20 van deze eeuw. Voor mij een tijd van
bezinning. Ik vroeg me af: kan ik misschien iets extra’s betekenen voor de
samenleving? Het antwoord: ik word bloeddonor!
Vastberaden klapte ik mijn laptop open en ging naar de website van Sanquin, de bloedbank, om me aan te melden. De aanmelding begon met een vragenlijst.
De eerste vraag:
“Heeft u in de jaren ’80 voor langere tijd in Engeland gewoond?”
Met een glimlach en een vleugje nostalgie klikte ik op JA.
Wat er toen gebeurde! Mijn scherm werd nog nèt niet zwart, maar wel
verscheen deze mededeling:
“U bent helaas NIET geschikt als donor. De kans bestaat namelijk dat u
mogelijk drager bent van het virus BOVIENE SPONGIFORME ENCEFALOPATHIE.”
Pardon, hoeveel zegt u?!
Boviene Spongiforme Encefalopathie? Ook u zegt dit waarschijnlijk niets.
Dan een herkansing: BSE? Nog
steeds niet?
Gekke Koeienziekte dan? Now
we’re talking!
Deze nare ziekte kon destijds worden overgedragen op mensen via besmet
rundvlees uit Engeland. Dus mogelijk ook op mij. Da’s lekker dan. Niet dus. Met
mijn (koeien)staart tussen de benen klapte ik mijn laptop teleurgesteld dicht.
Mijn gedachten gingen terug in de tijd. Was er ooit een moment geweest
waarop mijn vrouw mij wakker schudde met de woorden: “Wakker worden! Je
maakt weer van die gekke koeiengeluiden”? Nee hoor. Dat wil overigens niet
zeggen dat ik nooit geloeid heb, maar dat had héél andere redenen, en niets
met koeien te maken.
Ik besloot er geen drama van te maken. Dan maar op zoek naar een andere
manier om iets bij te dragen aan de maatschappij. Totdat... ik hoorde dat
Sanquin een aantal toegangsnormen had aangepast, en wel in mijn voordeel: een
verblijf in Engeland in de jaren ’80 is geen reden tot uitsluiting meer.
Vandaag ben ik getest, goedgekeurd, en officieel toegetreden tot de Orde
van de Bloeddonoren.
Een kleine daad, een groot gebaar.
Doe je mee?
Reacties
Een reactie posten