PONTJE, PEUTER EN PANIEK.

 

Na een middagje fietsen "aan de andere kant" sluit ik aan in een rijtje fietsers wachtend op de veerpont van Wamel naar Tiel. De meesten in volle verwachting van de historische stad die aan overkant gloort. Ik op weg naar huis.                                                                                                                    De  veerboot meert aan en schuift met zijn scherpe klep als een mes over de betonnen helling. We kunnen aan boord.

De Bleu Amigo, dat is z'n naam, manoeuvreert tussen de vrachtschepen, strijdend tegen de enorme stroom, richting Tiel.                                                                                                                                 Op de pont staan een stuk of twintig passagiers. Aan de overzijde minstens zoveel. Plots zie ik op de aanmeerhelling beweging. 

Dichterbij gekomen wordt het duidelijker: een kindje op blote voetjes, alleen een luier om en een T-shirtje aan zoekt verkoeling in het golvende water aan het einde van de helling. Mama kijkt toe. Oma ernaast.                                                                                                                                                Fietser en wandelaars staan op verstandige afstand toe te kijken.                                                            De Bleu Amigo nadert snel.                                                                                                                    Op de veerboot ontstaat verbazing en lichtelijke onrust.                                                                        De schipper is het niet ontgaan en blaast zijn scheepshoorn: PAS OP! WE KOMEN ERAAN!

Geen reactie van mama en oma... ze poedelen voort.

Golven en stroming van eerdere vrachtschepen bereiken de helling. De peuter dreigt zijn evenwicht te verliezen.                                                                                                                                              Mama pakt het handje maar blijft waar ze zijn: aan het eind van de helling.                                           De Bleu Amigo heeft nog honderd meter te gaan met zijn scherpe laadklep richting de aanlegplaats. 

De schipper roept in paniek: "Weg daar! Snel!" Maar in zijn cabine is hij niet hoorbaar voor oma, mama en humpiedumpie in luier.

Ik kijk om me heen. Alle passagiers zijn "frozen". Ook op de wal kijkt iedereen alleen toe: hoe loopt dit af?

Ik twijfel, maar doe het toch....                                                                                                               Laat mijn fiets voor wat het is en ren naar de voorklep. Kruip onder de hefboom door zodat ik op de klep kan staan en zichtbaar ben.

"Weg met dat kindje! Je lijkt wel niet wijs!"

 Mama reageert gelaten en loopt samen met oma en haar kleinkind naar boven. 

Nog geen halve minuut later schuift de Bleu Amigo zijn laadklep met tegenzin over de betonnen helling.                                                                                                                                                     Een zucht van verlichting dwaalt over de Waal.

We kunnen van boord en de schipper bedankt me.

Op weg naar boven kijkt mama me aan:

"Waar maak je je nou druk om man?"

 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

WHAT'S IN A NAME.

Afbeelding
Frenkie, Donny, Raf, Pelle, Danilo, Ronaldo. Soms kan ik als zweminstructeur bijna een elftal formeren waar Ronald Koeman zijn vingers bij af zou likken. Kinderen vernoemd naar monumenten uit het internationale voetbal. Het zijn ongetwijfeld papa’s met een voetbalhart en een stille hoop, die de naam erdoorheen gedrukt hebben.  Of… mama’s die zonder aarzelen de vader zouden inruilen voor de betreffende balvirtuoos. Maar helaas. Ze staan niet op het voetbalveld, maar ploeteren bij mij in het instructiebad op weg naar hun zwemdiploma. Ik ken trouwens verdienstelijke voetballers die geen meter kunnen zwemmen.  Deze kinderen hebben dus een flinke voorsprong. De horizon gloort, zullen we maar zeggen. Het was op een donderdagmiddag dat mijn elftal weer klaarstond om het water in te springen, toen een moeder gehaast kwam aanlopen met haar zoontje in haar kielzog. "Sorry, beetje te laat, maar hij is voor de eerste keer hier."  Ze wees naar haar zoon. Een mannetje met lang blond ha...
Meer lezen

IK WOON IN EEN POSTKANTOOR!

Afbeelding
POSTGEWELDIG WONEN Van brievenbus naar perenjam Ik woon in een postkantoor. Geen loketten, geen zuchtende klanten, geen lullige kerstzegels meer. Die tijd is voorbij. Dit is het Oude Postkantoor van Tiel. Herboren. Tot een woonplek vol karakter, midden in het centrum, op spuugafstand van de bakker, de slager en mijn favoriete terras (met uitzicht op de levendigheid van de stad en het leven zelf). Ons complex heeft een gemeenschappelijke tuin. Niet zo’n aangeharkt gemeentegazon, maar een plek waar het leeft. Waar ouderen keuvelen, buren bijpraten, en peren rijpen aan echte bomen. Ja, we hebben perenbomen. En ja, mijn lief en ik zijn de zelfbenoemde vader en moeder van de tuin. We geven water, wieden hier en daar, en knikken vriendelijk naar iedereen die zich welkom wil voelen. Onze bewonersgroep is een mooie mix van 30-plussers. Diverse types, eigen karakters, maar met één ding gemeen: we zorgen een beetje voor elkaar. Soms met een praatje, soms met een pan soep. Geen verplichting. Gewo...
Meer lezen

BOKBIERTJE.

Afbeelding
Het is herfst in Tiel. Café De Merckt lijkt er klaar voor. Terras afgeschermd en nodigt uit voor een bokbiertje van de tap. Niet  voor mij. Ik hou het bij mijn reguliere recept. Maar gelukkig zijn er voldoende andere liefhebbers.  Naast mij zit een lokale grijsaard voorzichtig te nippen aan zijn herfstversnapering. Schuim op zijn snor. Op dat moment sluit een volgende gast aan op het terras, ziet de grijsaard en zegt: "Aan de vitamine B? Bokbier schijnt er vol mee te zitten."                                                                                            Snorremans zet zijn glas neer en antwoordt met een serieus gezicht: 'Ja, en dat is niet het enige. Er schijnen ook vrouwelijke hormonen in te zitten.'          ...
Meer lezen