DE TRUC VAN GUUS.

Guus kende ik als voetbalmaat. Hij robuuste spits die je niet als tegenstander tegen wil komen. Ik, ranke buitenspeler, die hem met zekere regelmaat kon bedienen om zijn goals te maken.

Buiten het voetbalveld wisten we elkaar ook soms te vinden. Stappen in Leiden. Biertje drinken. Een veilig gevoel om Guus naast je hebben.                                                                                                   Het is in de jaren zeventig. Zaterdagavond.                                                                                        "Zullen we morgen naar Feijenoord gaan?"                                                                                           "Wat bedoel je?"                                                                                                                                  "Nou, gewoon, met de trein. Feijenoord speelt tegen Sparta. Leuke derby."                                           Als Feijenoord-fan kon ik het voorstel niet weerstaan. Voor het eerst naar de Kuip!                            "Met vijf gulden ben je klaar. Je gaat het zien." Belooft Guus.

De volgende dag staan we samen op Leiden Station. Kaartje kopen.                                                   "Nee joh, dat doen we anders."                                                                                                                      Ik wordt ingeleid in gratis Openbaar Vervoer.                                                                                              De trein richting Rotterdam staat klaar. Guus kijkt bij welke treingedeelte de conducteur klaar staat.   "Daar gaan we dus niet in."

Zonder kaartje stappen we in een ander gedeelte van de trein. Veilig tot de volgende halte. Den Haag. We stappen uit en kijken bij welke wagon de conducteur klaarstaat voor de volgende etappe naar Rotterdam-Zuid. Wij in een andere wagon dus.                                                                                       We passen steeds dezelfde tactiek toe en belanden uiteindelijk op Station Rotterdam Stadion met nog nul guldens op de teller. 

De reusachtige Kuip staat voor me met zijn vier lichtmasten als bakens. Duizenden mannen en jongens in roodwitte shirts vormen een lange rij voor de toegangpoortjes. Allemaal entreekaartje gekocht bij de sigarenzaak in de aanslag.                                                                                                                        Guus neemt me apart en zegt: 'Luister en kijk wat ik doe.'                                                                       Hij pakt een briefje van vijf gulden uit z'n zak, vouwt het dubbel en schuift de twee helften iets uit elkaar.                                                                                                                                                        'Nu heb ik ineens twee briefjes van vijf!'                                                                                                   En inderdaad. Het heeft er alle schijn van.                                                                                               "In plaats van een kaartje laat je de suppoost je "twee briefjes van vijf" zien. Die neemt hij 100% aan     en je bent binnen.'

We sluiten aan in de rij. Adrenaline giert door mijn jonge onervaren lijf. Nog tien supporters vóór ons.. nog vijf..nog één. Dan stapt Guus het poortje door.                                                                                  De suppoost ziet de vijfjes in zijn hand.                                                                                                  Pakt ze aan en frommelt ze in zijn jaszak.                                                                                              Guus is binnen.                                                                                                                                            Ik slaak een onzichtbare zucht en volg zijn voorbeeld.                                                                                De suppoost kijkt me aan. Geeft een knipoog en ook ik ben voor het eerst in de Kuip!                          We beleefden een geweldige middag. Onvergetelijk!                                                                            Saldo nog steeds vijf gulden…

Terug in Leiden moesten we even ontladen van alle spanningen en belevenissen. In de kroeg welteverstaan. We proostten op Feijenoord.

Eindsaldo.. vijfentwintig gulden per persoon!

Met een zwaar hoofd maar met een ervaring rijker pakte ik de volgende ochtend mijn krantenwijk maar weer op.